WITAJCIE

Witajcie! Interesujecie się mitologią Grecką lub Rzymską, lubicie szybką akcję i romantyczne sytuację? Jeśli tak to ten blog jest dla was. Mam nadzieję, że wam się spodoba i będziecie komentować. Pozdrawiam i życzę miłego czytania.

Komentarze

  1. Unknown9 czerwca 2015 10:50

    Yay!
    Melete, w wakacje możesz oczekiwać moich komentarzy pod wszystkimi rozdziałami. ^^ Składam uroczystą deklarację czytania i reklamuję link (za twoim pozwoleniem) na stronie: z-obozu-herosow.blogspot.com
    A więc...
    ~ Czytam to
    Tak, tak wygląda mniej więcej moja deklaracja.

    Chylę tiary, 'cna autorko,
    - Hoho

    OdpowiedzUsuń
  2. Melete9 czerwca 2015 11:46

    Hoho!
    Nawet nie wiesz ile dla mnie znaczą twoje słowa! Dziękuję Ci od razu za spędzony w przyszłości czas na moim blogu. Mogę mieć tylko nadzieję, że się nie zawiedziesz.
    I oczywiście, że zgadzam się na reklamowanie mojego bloga! Będę przeszczęśliwa. I jeśli pozwolisz odwdzięczę się tym samym a mianowicie zareklamuję Was blog: z-obozu-herosow.blogspot.com .
    Kłaniam się Tobie autorko, z którą nie mogę się mierzyć ;) i do zobaczenia wkrótce.
    xxx Melete

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Dział I: Oszukać przeznaczenie

1.  Czemu musisz być taki idealny?! -No chyba nie...- Ruszyłam za Amy w kierunku klasy- Nie mów tylko, że Katy nie może... Spojrzała na mnie i pokiwała głową. No nie! Cały miesiąc czekałam na ten nocny maraton. To nie fair. Trzeba pogadać z jej rodzicami. Może coś poradzimy? Kiedy weszliśmy do klasy usiadłyśmy obok Katy i walnęłyśmy prostu z mostu. -Musisz z nami iść!- Powiedziała Amy- Tak długo na to czekałaś. To ty wpadłaś na ten pomysł! Spojrzała na nas i zobaczyłam, że zaszkliły się jej oczy. Dotarło do mnie, że ona jest blisko łez... -Dobra Amy-położyłam dłoń na ramieniu koleżanki- Załatwimy to na przerwie. Okej?-Pokiwała z niechęcią- A jeśli chodzi o to Katy to wiesz zawsze... -ELPIDA BRIGHT!- Podskoczyłam na dźwięk mojego imienia. Odwróciłam się od razu i zobaczyłam wściekłą minę pana "Mrocznego”. Tak naprawdę to się tak nie nazywa, ale wszyscy uczniowie tak go przezywają. Prawdopodobnie nawet sami nauczyciele się go boją. Spojrzałam na niego i się uśmiec...
Czytaj więcej

Zawieszam bloga!!!!

Nie mam, szczerzę się przyznam pomysłu a tym bardziej chęci do tego bloga. Może kiedy będę znajdywać wenę to coś podeśle, ale aż do odwołania ten blog jest w zawieszeniu. Przepraszam osoby, które czytają tego bloga, ale zapraszam na bloga, na którym aktualnie piszę ;) http://bo-zycie-to-nie-basn.blogspot.com/ Całuski, Melete
Czytaj więcej

12 Rozdział

Moja nadzieja równie szybko znika, jak się pojawia. Julian macha ręką i wszystkie strzały lecą w moją stronę. Robię unik i sprawnie ich unikam. Klnę pod nosem. Biegnę do Rose. Czuję podmuch powietrza za sobą. Odwracam się w chwili kiedy Pegaz rozprostowuję swoje skrzydła i staje dęba. Ratuje mnie! Zwracam się do Rose. -Rose! Obudź się! Już!- otwiera jedno oko. Uśmiecham się. Żyję. Chcę jej pomóc kiedy słyszę za sobą krzyk. Odwracam się. Jedna z łowczyń leży martwa na ziemi. Nie żyję przeze mnie… -Nie!- krzyczę. Zbiera się we mnie olbrzymi gniew. Jak on śmiał. Jak ja mogłam się tak łatwo nabrać… Patrzę na Rose a ona tylko kiwa głową. Przegryzam wargę. Chwytam pewniej sztylet i biegnę w kierunku Juliana. Omijam Artemidę. -Wracaj idiotko!- krzyczy. Nikogo nie będę już słuchała. Nie dziś. Zamachnęłam się i tnę w bok. Robi unik. Nie przejmuję się tym. Tnę jak szalona. Z lewej. Z prawej. Góra. Dół. I tak ciągle. Ignoruję ból w ręce. Nikogo już nie skrzywdzi. Nie mnie. Już nigdy. Obrac...
Czytaj więcej